هر كس مرا بخواند او را اجابت مىكنم همچنان كه تو را اجابت كردم ، و هر كه از من آمرزش بخواهد از او دريغ نمىكنم چه من قريب ( نزديك ) و مجيب ( اجابت كننده ) هستم ، اى آدم ، من توبه كاران را شاد و خندان از گورهايشان بر مىانگيزانم و دعاى آنان مستجاب و پذيرفته شده است . » اخبار و روايات در اين باره بى شمار است . مىگويم : از طريق خاصّه ( شيعه ) در كتاب كافى از ابى جعفر امام باقر ( ع ) روايت شده كه فرموده است : « خداوند به سبب توبهء بنده‌اش خرسندتر از كسى است كه در شبى تاريك شتر و باروبنه‌اش را گم كرده و سپس آن را يافته باشد ، آرى خداوند به سبب توبهء بنده‌اش از اين مرد به هنگامى كه گمشدهء خود را مىيابد خوشحالتر است . » « 11 » از امام صادق ( ع ) روايت شده كه فرموده است : « خداوند بر اثر توبهء بندهء مؤمن خود چنانچه توبه كند از هر يك از شما كه گمشدهء خود را پيدا مىكند شادمانتر است . » « 12 » و نيز از آن حضرت روايت شده كه دربارهء آيهء : تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً فرموده است : « آن گناهى است كه هرگز به آن بازگشت نشود » . گفته شد : كدام يك از ماست كه به گناه بازگشت نمىكند ؟ فرمود : « اى فلان خداوند از ميان بندگانش بنده‌اى را كه مرتكب گناهى مىشود و توبه مىكند دوست دارد . » « 13 » در روايت ديگرى است كه فرمود : « و كسى كه اين گناه از او سر نمىزند افضل است . » « 14 » و نيز فرموده است : « هر گاه بنده توبهء نصوح كند خداوند او را دوست مىدارد ، و گناهانش را مىپوشاند . » گفته شد : چگونه گناهانش را مىپوشاند ، فرمود : « خداوند گناهانش را كه دو فرشتهء او مىنوشته‌اند از ياد آن دو مىبرد ، و به اعضاى او و اماكن زمين وحى مىكند كه گناهان او را پوشيده بدارند ، پس هنگامى كه خدا را ديدار مىكند چيزى نيست كه بر گناهان او گواهى دهد . » « 15 » از امام باقر ( ع ) روايت شده كه فرموده است : « توبه كننده از گناه مانند كسى است كه هيچ گناهى نكرده است ، و آن كه بر گناه پا بر جاست و در همان حال از آن استغفار

--> ( 11 ) همان ماخذ ، ج 2 ، ص 435 و 436 ، شمارهء 8 . ( 12 ) همان ماخذ ، ج 2 ، ص 435 و 436 ، شمارهء 13 . ( 13 ) كافى ، ج 2 ، ص 432 شماره 4 . و معناى توبه كردن از گناه اين است كه به آن بازگشت نكند . ( 14 ) همان مأخذ ، ج 2 ، ص 435 ، شماره 9 . ( 15 ) همان مأخذ ، ج 2 ، ص 436 شماره 12 .